Opis pupila:
  Kacperka dostaliśmy od znajomych w lato 2000 roku. Oczywiście na samym początku rodzice nie chcieli nic słyszeć o żadnym kocie... ale udało mi się ich przekonać. A potem tak Go wszyscy pokochaliśmy, że traktowalismy Go jak człowieka, członka rodziny. Miał takie same prawa jak my, pozwalalismy Mu na bardzo dużo. Był zawsze radosnym, energicznym i potulnym kotkiem :) Chociaż czasem jak ktoś Go zdenerwował potrafił pogryźć i podrapać, ale oczywiście delikatnie. Miał wiele śmiesznych przygód, z których do dzisiaj z całą rodziną się śmiejemy :D Mieszkamy w domku jednorodzinnym więc nasz kochany Kacperek wychodził sobie na dwór i wracał kiedy chciał. Pewnego dnia mój tata usłyszał głośne miauczenie. Otworzył drzwi, a tu Kacperek, który niewiadomo dlaczego nie potrafił poruszyć tylnymi nóżkami. Nie umiał chodził, ciągnął tylne nóżki za sobą, więc tata bardzo szybko wziął Go do domu i położył na kocyku. Po kilku minutach paraliż ustąpił, ale pomimo tego pojechalismy do lekarza. Lekarz robił badania i nic oprócz tego że ma chore nerki nie wychodziło, ale to wiedzieliśmy już od jakiegoś czasu. Myśleliśmy że już wszystko jest dobrze, gdy pewnego dnia znowu złapał Go paraliż. I tym razem lekarze nie wiedzieli z jakiego to powodu. Ale znowu ustąpiło i przez kolejne pół roku był spokój, nic się nie działo. Aż po jakimś czasie, w nocy obudziło nas głośne miauczenie. Okazało się że znowu Kacperka złapał paraliż, ale tym razem już nie puścił. O 4 w nocy mój tata jechał z Nim do weterynarza, ale ten głupi babsztyl tylko z siebie większą debilke zrobił, bo kazał Kacperkowi jeść aspirynę że niby to pomoże!!! No ale podawaliśmy Mu to, lecz niestety z każdym dniem było coraz gorzej. W końcu Kacperek stracił apetyt, nic nie jadł ani nie pił. Mój tata całą przychodnie postawił na nogi, każdy lekarz badał Kacperka!!! I tylko jeden jedyny z całej przychodni wiedział co jest grane... NERKI!!! Na następny dzień Kacperka daliśmy pod kroplówkę. Był prawie nieprzytomny, w ogóle się nie ruszał. To było potworne... następnego dnia mój tata pojechał do przychodni sprawdzić jak Kacperek się czuje... a z Kacperkiem już było bardzo niedobrze. Pięlęgniarka dała Go mojemu tacie, i na rękach mojego taty Kacperek umarł [*][*] Byliśmy załamani, płakaliśmy, nie wiedzieliśmy co z sobą zrobić. Straciliśmy najlepszego przyjaciela i członka rodziny...

Rasa pupila:
  Kotek Europejski

Pupil urodził się:
  2000
Przysłane 25 listopada 2006 przez:
  KACPEREK39